Verlaten marinebasis, de zee en familie! Dagboek hiken in Kroatië week 3

In totaal zijn we 3,5 week in Kroatië geweest om te hiken, naja, dat was de bedoeling. Zoals jullie hebben kunnen lezen in het dagboek van week één en twee, hebben we regen gehad, heel veel regen. Maar, na regen komt zonneschijn! Ook dit keer. We hebben een geweldig einde van onze trip in Kroatië gehad!

Zondag 24 mei

Toen we gisteren bij Paklenica aankwamen, begon het helaas weer te regenen. Aan het eind van de middag was het even droog, dus zijn we een stuk gaan wandelen. En we hebben berggeiten gespot! Zo leuk! Maar je raadt het al, we hadden onze camera niet meegenomen. Zo jammer…

Op zondag gingen we het nationaal park in. We zagen al snel dat het een gewilde plek is voor bergbeklimmers. Super tof om te zien.

Maar daar kwamen wij niet voor, wij wilden hiken! Het nationaal park is echt prachtig, en op een gegeven moment besloten we een paadje te nemen dat de bergen in ging. Voelden we nou druppels? Yes. Toen het op een gegeven moment ook begon te donderen, vond ik het niet echt relaxed om in de bergen, vol met bomen te zitten. Na even geschuild te hebben en er niet echt zicht op verbetering was, besloten we om voor de veiligheid te gaan en terug naar beneden te lopen. Ons bezoek naar Paklenica viel letterlijk en figuurlijk in het water. Zo jammer.

Maandag 25 mei

Zoo ontzettend balen dat het slechte weer maar niet ophoudt. Hierdoor hebben we amper wat van Paklenica kunnen zien. Maar goed, daar blijven hangen heeft ook geen zin, en verder hiken is ook niet echt verstandig. Onze wandelvakantie voelt nu wel een beetje als een fail. Maar waar moeten we nu heengaan? Het regent werkelijk overal. Volgens de weersvoorspellingen wordt het over een aantal dagen wel wat beter en we hebben nog een ruime week te gaan. Met regen kan je nog het best in een stad(je) zitten, dus besloten we om de bus helemaal naar Opatija te nemen. En dan maar hopen dat het weer vanaf daar beter wordt, zodat we in Istrië nog veel kunnen hiken.

Na uren op de bus te hebben gewacht (hij zou volgens de mevrouw van de camping rond het middaguur komen, maar uiteindelijk was hij er pas aan het eind van de middag), vertrokken we dan eindelijk naar Opatija.

Dinsdag 26 mei (Opatija – Lovran, 10 km)

Wat is Opatija een mooi stadje! En het is vandaag prima weer. Yeaahh! We zouden eind van de dag weer een stuk gaan wandelen, maar eerst Opatija zelf ontdekken.

In Opatija begint het 12 kilometer lange wandelpad langs de kust, dat helemaal tot Lovran loopt. Nice! We beginnen gewoon met lopen, en kijken wel tot hoe ver we gaan.

Toen we in Lovran aankwamen, gingen we eerst even op de kaart kijken welke plaatsjes nog meer in de buurt liggen. De eigenaar van het tentje waar we zaten kwam op een gegeven moment naar buiten met de boodschap dat we naar binnen moesten gaan omdat er een storm aan zat te komen. Sorry? De storm viel uiteindelijk wel mee, de regen niet.

Verder lopen zat er dus niet in. Na een tijdje rond te hebben gelopen, vonden we een heel relaxed, nieuw hostel, met prachtig uitzicht op de zee.

Woensdag 27 mei (Lovran – Mošćenička Draga, 11 km)

Vandaag was een leuke, droge wandeldag. Het wandelpad langs de kust was afgelopen, waardoor we grotendeels over een grote weg moesten lopen, maar die was gelukkig niet al te druk. We hadden niet echt een einddoel voor deze dag, we zouden gewoon gaan lopen en kijken hoe ver we kwamen. Op een gegeven moment kwamen we in het dorpje Mošćenička Draga terecht, waar vandaan we een pad hebben genomen naar een klein bergdorpje. Een plek om te slapen was er echter niet, en ook in Mošćenička Draga was er, naast de camping, niet veel aanbod. Het was inmiddels al eind van de middag en zaten heel erg te twijfelen wat we moesten doen. We wilden in het weekend bij mijn opa en oma in Rovinj zijn, dus hadden nog drie wandeldagen over. Vanaf Mošćenička Draga naar Rovinj lopen was sowieso niet haalbaar. We hebben daarom besloten om die avond de bus naar Pula te pakken, en daar vandaan naar Rovinj te lopen (en dan ook echt lopen, dus geen openbaar vervoer meer nemen).

Donderdag 28 mei (Pula – Peroj, 20 km)

Wat was dat een goed besluit! Istrië is perfect om te hiken! Grote delen kan je langs de kust lopen, en als dat niet mogelijk is, zijn er verschillende wandelpaden die je kan nemen. Perfect! Toen we ’s ochtends Pula uitliepen, zag Paul op de kaart een wandelpad dat we konden nemen. Het pad zagen we niet, wel veel bosjes. Achter de bosjes verscheen inderdaad een pad, maar niet alleen dat. We kwamen op een verlaten terrein terecht. Bizar! We besloten het pad te blijven volgen, en het verlaten terrein bleek in totaal +- 2 km lang te zijn. Heel bijzonder om te zien. Toen we bij oude barakken aankwamen, en in elke barak in het midden drie flessen water stonden, moesten we toch even slikken…

Halverweg Pula-Rovinj hebben we overnacht, in het dorpje Peroj. Veel was er niet, maar gelukkig was de bakker en het supermarktje nog open, zodat we eten konden halen.

Vrijdag 29 mei (Peroj – Rovinj, 30 km)

De volgende dag vertrokken we op tijd, want we moesten en zouden die dag helemaal tot Rovinj lopen. Na te hebben ontbeten op het strand, zijn we weer gaan lopen. Wat een heerlijke tocht. We hoefden ook niet op de route te letten, zolang de zee links van ons bleef, gingen we de goede richting op.

Op een gegeven moment liepen we op een hek af, met een bordje met ‘verboden toegang’. Rechts van het hek was echter een gat gemaakt. Prima, daar gaan we doorheen! Als we dit pad niet zouden nemen, moesten we namelijk heel erg omlopen. De reden dat er een hek stond: er was nog een verlaten marinebasis! Deze was niet zo groot als de eerste, maar zeker niet minder vet. Op een gegeven moment liepen we echter weer op een hek af, en dit keer was er geen gat waar we doorheen konden. “Laten we naar links of rechts lopen om te kijken of er ergens een doorgang is”, zei Paul. “Nee joh, laten we er gewoon overheen klimmen”, zei de normaal niet zo avontuurlijke Linda. En zo geschiedde. We snapten wel dat het hek aan deze kant wél nog helemaal in tact was, want aan de andere kant lag een camping. En niet zomaar een camping, nee, een nudistencamping. Wat voelden wij ons bedekt, in onze hike outfit, terwijl iedereen in z’n nakie rondliep…

Wat was het fijn toen we in Rovinj aankwamen! Maar wat waren we kapot. Mijn opa en oma wonen buiten het centrum. Voordat we daarheen liepen, moest we eerst wat eten, want ons energieniveau was inmiddels erg laag. Wat hebben die Ćevapčiči te lekker gesmaakt…

Zaterdag 30 mei t/m woensdag 3 juni

M’n neefje en nichtje uit Duitsland waren er! Zo leuk om hen weer te zien. Dat weekend was ook de Red Bull Air Race, dus daar zijn we met onze nichtjes (eentje woont in Rovinj) en neefje heengegaan. Zo leuk, om tijd met hen door te brengen.

Wat we verder in Rovinj hebben gedaan? Heerlijk gezwommen, gegeten, wijntjes gedronken en genoten van de tijd met m’n opa en oma. Wat vonden wij het jammer om weer naar huis te gaan…

Deze hike vakantie is niet helemaal gegaan zoals we hadden gehoopt, maar het was absoluut een bijzondere ervaring. Wat is de vetste hike die jij ooit hebt gedaan?

8 Thoughts on “Verlaten marinebasis, de zee en familie! Dagboek hiken in Kroatië week 3

  1. Haha, een nudistencamping! Tsjah, toch maar netjes achter het hek blijven de volgende keer, haha! Wel een mooie avontuurlijke reis.

    De vetste hike waar ik gelijk aan denk is de beklimming van de Mount Fuji die afgelopen zomer heb gedaan (http://www.reizenoverdewereld.nl/beklimming-van-de-mount-fuji/).

    • Haha, het was een beetje ongemakkelijk, maar ach.

      Heb meteen even je blog gecheckt, en echt hele vette hike! Ik wil sowieso héél graag een keer naar Japan.

  2. Wat een mooie ervaring zeg om Kroatïë te voet te ontdekken ! Wel jammer dat het weer een beetje tegen zat, maar zo te zien genoeg mooie momenten. !
    Een hike van een hele dag of een paar dagen heb ik eigenlijk nog nooit gedaan, maar op mijn bucketlist staat een hike/ huttentocht van een paar dagen in de dolemieten. Dat lijkt me helemaal geweldig 🙂

  3. Wat balen dat jullie zoveel regen troffen. Gelukkig hebben jullie veel moois gezien én toffe ontdekkingen gedaan. Leuk idee ook, wandelen in Kroatië. Lijkt me ook wel wat!

    • Linda on 9 oktober 2015 at 11:57 said:

      Jaa, echt ontzettend balen. En ook echt uitzonderlijk voor Kroatie. Maja, niets aan te doen. We hebben uiteindelijk inderdaad alsnog veel moois gezien 🙂

  4. Bedankt nog voor je tips voor Ljubljana. We hebben gelukkig morgen nog een dag. Leuk ook om je verhalen te lezen over Kroatië. Het weer is inderdaad best afwisselend in Kroatië, het ene moment hadden wij zon en onweerde het in de verte.

    • Linda on 27 juni 2016 at 10:35 said:

      Alsjeblieft! Ga snel je dagboeken van Slovenie en Kroatie doorlezen 🙂

      Jaa, bizar he? Ik heb helaas meerdere keren gehad dat mijn vakantie (in mei of in de zomer) gedeeltelijk in het water is gevallen omdat het zoveel regende 🙁

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Post Navigation